ΚΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΥΤΩΝ

ΚΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΥΤΩΝ
Δρ. Ευφροσύνη Κουτσουράκη, Νευρολόγος

Ανατομικά στοιχεία του ουροποιητικού συστήματος
Το ουροποιητικό σύστημα σκοπό έχει να συλλέγει και να αποβάλλει με την μορφή των ούρων άχρηστες για τον οργανισμό ουσίες. Αποτελείται από:
1. τους νεφρούς που διηθούν το αίμα για να απομακρύνουν τις άχρηστες ουσίες και ταυτόχρονα παράγουν τα ούρα με ρυθμό 30cc την ώρα.
2. την ουροδόχο κύστη, ένα μυώδη ασκό που πληρούται από ούρα. Διακρίνεται σε δύο μέρη: α) το σώμα, που αποτελεί το μεγαλύτερο τμήμα αυτής και μέσα στο οποίο συλλέγονται τα ούρα και β) τον αυχένα, ο οποίος αποτελεί χωνοειδή προέκταση το σώματος και φέρεται με κατεύθυνση κάτω και μπροστά, προς το ουροποιητικό τρίγωνο, συνδεόμενος τελικά με την ουρήθρα. Το κατώτερο μέρος του αυχένα ονομάζεται και οπίσθια ουρήθρα λόγω της σχέσης του μ' αυτήν. Ο λείος μυς της ουροδόχου κύστης είναι γνωστός ως εξωστήρας μυς και είναι αυτός που προκαλεί την κένωση της κύστης. Οι λείες μυικές ίνες απο τις οποίες αποτελείται συντήκονται μεταξύ τους έτσι ώστε ένα δυναμικό ενεργείας μπορεί να επεκτείνεται σε ολόκληρο τον εξωστήρα και να προκαλεί ταυτόχρονη συστολή ολόκληρης της ουροδόχου κύστης.
3. τον έσω σφιγκτήρα της ουρήθρας, τμήμα το εξωστήρα που διαπλέκεται με συνδετικό ιστό και βρίσκεται στον αυχένα της κύστης. Η φυσιολογική του λειτουργία είναι να μην επιτρέπει την έξοδο των ούρων από την κύστη έως ότου η πίεση μέσα στο σώμα της κύστης ξεπεράσει μία ορισμένη βαλβιδική τιμή.
4. την ουρήθρα, ένα στενό σωλήνα μέσω του οποίου περνούν τα ούρα όταν επιτελείται η κένωση της ουροδόχου κύστης και η απομάκρυνση των ούρων απο τον οργανισμό
5. τον έξω σφιγκτήρα της ουρήθρας, ένα μυ που λειτουργεί σαν βαλβίδα ανοίγοντας και κλείνοντας και ελέγχοντας την κένωση ή μη της κύστεως.

Η νεύρωση της ουροδόχου κύστης

Α. Παρασυμπαθητική νεύρωση
Η κινητική νεύρωση της ουροδόχου κύστης επιτυγχάνεται κυρίως μέσω του παρασυμπαθητικού αυτονόμου νευρικού συστήματος. Στο τοίχωμα της κύστης βρίσκονται τασεοϋποδοχείς σε άμεση σχέση με τα μυικά κύτταρα. Οι κεντρομόλες νευρικές ίνες που ξεκινούν από αυτούς τους υποδοχείς καταλήγουν στα πυελικά νεύρα, κατόπιν στις οπίσθιες ρίζες των Ι4 και Ι1 μυελοτομίων του νωτιαίου μυελού και τελικά στο μυελικό κέντρο της ούρησης στα Ι1 και Ι2 μυελοτόμια. Από το κέντρο αυτό φέρονται κεντρομόλες ώσεις προς τα εγκεφαλικά κέντρα της ούρησης ενώ φυγόκεντρες ώσεις διέρχονται από τις πρόσθιες κινητικές ρίζες στο ύψος των Ι2, Ι3, Ι4 μυελοτομίων και μέσω των πυελικών νεύρων καταλήγουν στα γάγγλια του κυστικού πλέγματος στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης σαν προγαγγγλιακές ίνες. Από τα ανωτέρω γάγγλια ξεκινούν μεταγαγγλιακές ίνες που καταλήγουν στον εξωστήρα μυ. Ερεθισμός του παρασυμπαθητικού προκαλεί σύσπαση του λείου εξωστήρος μυός, χάλαση του έσω σφιγκτήρα και κένωση της κύστης. Βλάβη των παρασυμπαθητικών ινών έχει σαν αποτελεσμα την "ατονία" της κύστης.

Μέσα στα πυελικά νεύρα φέρονται εκτός από κινητικές και αισθητικές νευρικές ίνες. Με τις αισθητικές ίνες ανιχνεύεται κυρίως ο βαθμός της διάτασης του τοιχώματος της κύστης. Οι νευρικές ώσεις που προέρχονται από την οπίσθια ουρήθρα είναι ιδιαίτερα ισχυρές και υπέυθυνες για το αντανακλαστικό της κένωσης της κύστης.
Β. Συμπαθητική νεύρωση
Επιπρόσθετα, η κύστη δέχεται συμπαθητική νεύρωση. Οι συμπαθητικές ίνες ξεκινούν από κύτταρα στο πλάγιο κέρας του οσφυικού νωτιαίου μυελού (Θ12, Ο1, Ο2) που σχηματίζουν τον έξω διάμεσο πυρήνα και φέρονται μέσω των προσθίων ριζών στο κατώτερο τμήμα του συμπαθητικού στελέχους (χωρίς δημιουργία συνέψεων) και από εκεί μέσω των σπλαχνικών νεύρων στο κάτω μεσεντέριο γάγγλιο. Απο εκεί οι συμπαθητικές ώσεις μέσω του κάτω υπογάστριου πλέγματος φέρονται στον έσω σφιγκτήρα. Προγαγγλιακές ίνες από το προϊερο νεύρο που βρίσκεται αμφοτερόπλευρα στο υπογάστριο πλέγμα κατευθύνονται επίσης προς την κύστη. Αλλες μεταγαγγλιακές ίνες καταλήγουν στο στυτικό νεύρο μέσα στο πυελικό νεύρο και τελικά καταλήγουν στο πέος.

Πιθανόν η συμπαθητική νεύρωση να έχει σχέση με την διέγερση των αιμοφόρων αγγείων ή κατα άλλους να διεγείρει τον έσω σφιγκτήρα και να προκαλεί χαλαση του εξωστήρα της κύστης, δηλαδή δράση αντίθετη με αυτήν του παρασυμπαθητικού. Ορισμένες αισθητικές ίνες φέρονται μέσω των συμπαθητικών νεύρων στοιχείο που σχετίζεται με το αίσθημα της πληρότητας και του πόνου της κύστης. Βλάβη των συμπαθητικών ινών δεν έχει καμία εμφανή επίπτωση στην λειτουργία της ουροδόχου κύστης ενώ έχει καταδειχθεί επίδραση στην γενετήσια λειτουργία στους άνδρες.

Γ. Αισθητική νεύρωση
Κεντρομόλες ίνες ξεκινούν από υποδοχείς του πόνου καθώς και ιδιοδεκτικούς υποδοχείς που αντιδρούν στην διάταση και βρίσκονται μέσα στο τοίχωμα της κύστης. Οσο περισσότερο διατείνεται το τοίχωμα της κύστης τόσο περισσότερες τονικές επιδράσεις έρχονται αντανακλαστικά από τα ιερά νευροτόμια μέσω των πυελικών σπλαχνικών νεύρων στους μυς της κύστης και στον έσω σφιγκτήρα μυ. Η αυξανόμενη πλήρωση της κύστης μεταφέρεται μέσω κεντρομόλων ινών, που φέρονται εν μέρει μέσα στις οπίσθιες δέσμες προς το κέντρο κένωσης της κύστης που βρίσκεται στην γέφυρα, τμήμα του εγκεφαλικού στελέχους στον δικτυωτό σχηματισμό κοντά στον υπομέλανα τόπο, και από εκεί καταλήγει στο παράκεντρο λόβιο, στην έσω επιφάνεια του εγκεφάλου, όπου γίνεται συνειδητά αντιληπτή. Μέσω νευρικών ώσεων που ξεκινούν από το παράκεντρο λόβιο ελέγχεται εκούσια η ούρηση. Αν παρα το γεγονός ότι η κύστη είναι υπερπλήρης δεν είναι δυνατή η ούρηση για οποιονδήποτε λόγο, προκαλείται ανατανακλαστικά σύσπαση του εξωστήρα και χάλαση του έσω σφιγκτήρα και επομένως ακούσια ούρηση

Δ. Βουλητικός έλεγχος της ούρησης
Οι γραμμωτοί μύες του εδάφους της πυέλου καθώς και οι μύες των κοιλιακών τοιχωμάτων παίζουν σημαντικό ρόλο στον βουλητικό έλεγχο της ούρησης. Η σωματοκινητική τους λειτουργία ελέγχεται ως εξής: από τα κύτταρα των προσθίων κεράτων στο ύψος των Ι1 και Ι2 μυελοτομίων ξεκινούν οι αντίστοιχες πρόσθιες κινητικές ρίζες που σχηματίζουν το αιδοιϊκό νεύρο του οποίου οι τελικοί κλάδοι, τα νεύρα του περινέου, καταλήγουν στον έξω σφιγκτήρα και το έδαφος της πυέλου. Ο έξω σφιγκτήρας μυς αποτελείται από γραμμωτές μυικές ίνες και υπόκειται στην εκούσια κινητικότητα. Οταν όμως περάσουν ούρα από τον έσω σφιγκτήρα, ο έξω ανοίγει αντανακλαστικά και η κύστη κενώνεται. Εκούσια κένωση της ουροδόχου κύστης επέρχεται και μέσω αναστολής του ανελκτήρα μυός του πρωκτού οπότε η κύστη κατεβαίνει και ανοίγει χοανοειδώς οδηγώντας στην έξοδο των ούρων.

Τα εγκεφαλικά κέντρα που ελέγχουν την ούρηση είναι:
- ένα κέντρο στον δικτυωτό σχηματισμό της γέφυρας, στο εγκεφαλικό στέλεχος, (κέντρο του Barrington) που δρα ευοδωτικά στην ούρηση
- άλλο κέντρο βρίσκεται στην προοπτική περιοχή του μέσου εγκεφάλου. Στα ζώα διέγερση αυτού του κέντρου προκαλεί κένωση της ουροδόχου κύστης αφού πρώτα λάβουν την κατάλληλο θέση του σώματός τους.
- η φλοιϊκή αντιπροσώπευση της κύστης βρίσκεται στο παράκεντρο λόβιο στην γειτνιάζουσα περιοχή των έσω επιφανειών των δύο εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Διέγερση αυτού οδηγεί σε σύσπαση της κύστης. Ενα φλοιϊκό κέντρο στην δεύτερη μετωπιαία έλικα αναστέλλει την κένωση της κύστης.

Οι κατιούσες απο τα ανωτέρω κέντρα ίνες οδεύουν κοντά στα φλοιονωτιαία και δικτυονωτιαία δεμάτια στο κοιλιακό πλάγιο τμήμα του νωτιαίου μυελού.
Ο τόνος του τοιχώματος της κύστης και το κυστεομετρόγραμμα κατα της πλήρωση της κύστης Στο κυστεομετρόγραμμα φαίνονται οι μεταβολές της ενδοκυστικής πίεσης κατά την πλήρωση της κύστης με ούρα. Οταν η κύστη δεν περιέχει καθόλου ούρα η πίεση είναι σχεδόν μηδενική, αλλά μετά την πλήρωση με 30-50ml ούρων ανέρχεται σε 5 έως 10 εκατοστόμετρα της στήλης ύδατος. Επιπλέον ποσό ούρων έως 200 και 300ml ελάχιστα τροποποιεί την ενδοκυστική πίεση. Το σταθερό αυτό επίπεδο πίεσης προκαλείται απο τον (ενδογενή) τόνο των τοιχωμάτων της κύστης. Αύξηση του ποσού των ούρων πέραν των 300 ή 400ml προκαλεί ταχεία αύξηση της ενδοκυστικής πίεσης.

Πάνω στην καμπύλη των μεταβολών της τονικής πίεσης παρατηρούνται περιοδικά οξέα κύματα αύξησης της πίεσης που το καθένα διαρκεί απο λίγα δευτερόλεπτα έως και περισσότερο από ένα λεπτό της ώρας. Η πίεση μπορεί να αυξάνεται κατα λίγα μόνο εκατοστόμετρα της στήλης ύδατος είτε να ξεπερνά ακόμη και τα 100ml της στήλης. Πρόκειται για κύματα ούρησης στο κυστεομετρόγραμμα, τα οποία προκαλούνται από το αντανακλαστικό της ούρησης που αναλύεται παρακάτω.

Ασκήσεις για την ακράτεια ούρων

Διάβασα το πολύ ενδιαφέρον παρακάτω άρθρο και το παραθέτω για όσους ενδιαφέρονται

Οι ασκήσεις Kegel παραμένουν μια ικανοποιητική θεραπευτική αγωγή για την ακράτεια των ούρων

Μια νέα ανασκόπηση (μετα-ανάλυση) μελετών επιβεβαιώνει ότι οι γυναίκες με ακράτεια ούρων μπορούν να ωφεληθούν από τις ασκήσεις των μυών του πυελικού εδάφους, γνωστές ως ασκήσεις Kegel. Η μετα-ανάλυση δημοσιεύθηκε στο The Cochrane Library το οποίο εκδίδεται από τη The Cochrane Collaboration, διεθνή οργάνωση που αξιολογεί τις ιατρικές έρευνες. Οι συγγραφείς εξέτασαν τυχαίες μελέτες που συνέκριναν τις ασκήσεις των μυών του πυελικού εδάφους με τις περιπτώσεις απουσίας Θεραπείας, με τη λήψη placebo, με την πλαστή Θεραπεία ή με κάποια άλλη Θεραπεία ελέγχου. Οι γυναίκες που έκαναν τις ασκήσεις ήταν πιθανότερο να αναφέρουν ότι Θεραπεύυηκαν ή ότι είδαν βελτίωση σε σχέση με τις γυναίκες που δεν τις έκαναν. Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης αυτής υποδεικνύουν επίσης ότι η εκμάθηση του πώς να εντοπίζονται και να εξασκούνται οι σωστοί μύες κάνει τις ασκήσεις Kegel ακόμη πιο αποτελεσματικές.

Η ακράτεια ούρων -ακούσια απώλεια ούρων- είναι ένα πρόβλημα που αφορά περισσότερο από το 30°/ο των γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πιο συνηθισμένος τύπος είναι αυτός της γνήσιας ακράτειας ούρων από προσπάθεια (Genuine Stress Incontinence -GSI). Η απώλεια ούρων συμβαίνει λόγω αύξησης της ενδοκοιλιακής πίεσης, όπως γίνεται με τον βήχα, το φτέρνισμα, το γέλιο και γενικά με κάθε φυσική δραστηριότητα που απαιτεί προσπάθεια, όπως η αναπήδηση. Ενας άλλος τύπος είναι αυτός της υπερδραστήριας κύστης. Η γυναίκα αδυνατεί να αναστείλει την ούρηση, όταν αισθάνεται την ανάγκη να ουρήσει. Ορισμένες γυναίκες υποφέρουν και από τους δύο τύπους. Οι ασκήσεις Kegel (από το όνομα του ιατρού, Arnold Kegel, που πρώτος τις περίγραψε) συνιστώνται συνήθως για τις περιπτώσεις του πρώτου τύπου, αλλά καμιά φορά και για τις υπόλοιπες περιπτώσεις. Η μετα-ανάλυση κατέληξε στο ότι οι ασκήσεις Kegel βοήθησαν στις περιπτώσεις και των τριών τύπων ακράτειας. Οι μελέτες σε γυναίκες με γνήσια ακράτεια ούρων υπέδειξαν σημαντικότερο όφελος για τις σαραντάρες και τις πενηντάρες που ακολούθησαν ένα τρίμηνο πρόγραμμα εκμάθησης. Χρειάζονται περαιτέρω μελέτες για να διερευνηθούν οι παράγοντες στους οποίους οφείλεται η καλύτερη αυτή απόδοση.

Οι μύες τον πυελικού εδάφους εκτείνονται από την ηβική σύμφυση έως των κόκκυγα, ενώ σχηματίζουν ανοίγματα για την ουρήθρα, τον κόλπο και τον πρωκτό. Είναι οι μύες που χρησιμοποιούνται για να ανακληθεί η ούρηση, γι'' αυτό και είναι σημαντικοί στον έλεγχο της συγκράτησης των ούρων. Μπορεί να χαλαρώσουν με το πέρασμα της ηλικίας και πιθανόν λόγω της έλλειψης οιστρογόνων στην εμμηνόπαυση. Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι σημαντικό ρόλο παίζουν και οι ατυχείς τραυματισμοί κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού. Η άποψη αυτή, ωστόσο, δεν υποστηρίζεται από όλες τις μελέτες. Για παράδειγμα, σε μια μελέτη γυναικών στην εμμηνόπαυση ανά ζεύγη αδελφών- η μια αδελφή είχε γεννήσει φυσιολογικά και η άλλη ήταν άτοκη- οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία διαφορά στη συχνότητα, τον τύπο ή τη σοβαρότητα της ακράτειας
(Obstetrics and Gynecology, December 2005).

Πώς να κάνετε τις ασκήσεις KegelΓια να κάνετε τις ασκήσεις Kegel, πρέπει κατ' αρχάς να εντοπίσετε τους μυς του πυελικού δαπέδου. Προσποιηθείτε ότι προσπαθείτε να αποτρέψετε την έξοδο αερίων, Keel σφίγγετε τον κόλπο γύρω από ένα ταμπόν. θα πρέπει να νιώσετε τη σύσφιγξη περισσότερο στην περιοχή του πρωκτού παρά στο πρόσθιο μέρος. Αποφύγετε τη σύσφιγξη των μυών του στομάχου, των ποδιών ή των γλουτών. Όταν εντοπίσετε τους μυς του πυελικού εδάφους, εξασκηθείτε στο να τους συσφίγγετε και να τους χαλαρώνετε διαδοχικά, επαναλαμβάνοντας αρκετές φορές και μεταβάλλοντας τη διάρκεια της σύσφιγξης και της χαλάρωσης. Ο έλεγχος μιας παρατεταμένης σύσφιγξης ίσως χρειαστεί αρκετή εξάσκηση. Η διάρκεια της σύσφιγξης πρέπει να είναι πάντα ίση με αυτήν της χαλάρωσης. Ξεκκινήστε διατηρώντας την σύσφιγξη για 3- 5 δευτερόλεπτα και επαναλάβετε χαλαρώνοντας ενδιάμεσα. Αυξήστε διαδοχικά το χρόνο έως τα 10 δευτερόλεπτα. Προσπαθήστε να κάνετε 3-4 σετ των 10 επαναλήψεων ημερησίως. Στην αρχή της εξάσκησης, ίσως η ύπτια Θέση να βοηθούσε στον εντοπισμό των μυών του πυελικού εδάφους. Αργότερα, μπορείτε να εξασκείστε σε διάφορες στάσεις. Για παράδειγμα, μπορείτε να κάνετε ένα σε λίγο πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι το πρωί, ένα ενώ ξεκουράζεστε μετά το γεύμα, ένα το απόγευμα ενώ κάθεστε και ένα ακόμη λίγο πριν κοιμηθείτε. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τις ασκήσεις Kegel για να ελέγξτε τα συμπτώματα. Αν έχετε γνήσια ακράτεια ούρων, σφίξτε του μυς του πυελικού δαπέδου λίγο πριν σηκωθείτε, βήξετε ή πριν από οποιαδήποτε δραστηριότητα σας προκαλεί συνήθως απώλεια ούρων. Κάντε το ίδιο αρκετές φορές όταν αισθάνεστε τπν ανάγκη να ουρήσετε και πιστεύετε ότι δεν προφταίνετε να πάτε στην τουαλέτα.

Η ακράτεια (ή επίσχεση) δεν είναι πρόβλημα

Αμέσως μετά την παράλυση πολλά αλλάζουν αυτό όμως που αλλάζει πολύ περισσότερο είναι το ουροποιητικό μας σύστημα. Είμαστε όμως τυχεροί: το ουροποιητικό σύστημα αλλάζει μόνο από το επίπεδο των βαλβίδων και κάτω. Η λειτουργία των νεφρών, των ουρητήρων και των βαλβίδων γίνεται κανονικά.
Όσα προβλήματα προκύπτουν αμέσως μετά την παράλυση μπορούμε να τα διαχειριστούμε επειδή προκύπτουν εξαιτίας της διαφορετικής λειτουργίας του κάτω ουροποιητικού συστήματος δηλαδή της ουροδόχου κύστεως και του σφιγκτήρα. Η ορθολογική διαχείριση της νευρογενούς ουροδόχου κύστεως είναι τρόπος ζωής. Η καλή ουροδόχος κύστη και η ανώδυνη ούρηση αποτελούν προϋποθέσεις ποιότητας ζωής.Το ζητούμενο είναι η επιλογή εκείνου του συστήματος ουροσυλλογής που ενώ θα μπορεί να ενσωματωθεί οργανικά στην καθημερινή ρουτίνα θα προλαμβάνει τις ουρολοιμώξεις και τις κυστίτιδες.
Τα βασικά συστήματα ουροσυλλογής είναι:
1. Οι πεοκαλύπτρες και
2. Οι διαλείποντες καθετηριασμοί.Το πρόγραμμα των διαλειπόντων καθετηριασμών είναι το μόνο με το οποίο η ούρηση προσομοιάζει με τον τρόπο που γίνεται κάτω από συνθήκες σωματικής ικανότητας. Σύμφωνα με τις σοβαρές οργανώσεις του εξωτερικού οι διαλείποντες καθετηριασμοί είναι η πιο ασφαλής μέθοδος που εγγυάται την ποιότητα ζωής και την μακροβιότητα.
Οι διαλείποντες καθετηριασμοί είναι το μόνο σύστημα ουροσυλλογής που εγγυάται ποιότητα ζωής και υγεία, επειδή προλαμβάνει την autonomic dysreflexia συμπτώματα της οποίας είναι η αύξηση της πιέσεως του αίματος, ο ιδρώτας, οι σπασμοί και το ρίγος.
Ο Hydrophilic Personal Catheter της Αμερικάνικης εταιρίας ROCHESTER MEDICAL είναι ο καθετήρας για διαλείποντα καθετηριασμό που με έχει βοηθήσει να διατηρήσω σε άριστη κατάσταση την κύστη μου γιατί είναι κατασκευασμένος από 100% σιλικόνη και αυτολιπαίνεται όταν έρθει σε επαφή με αποστειρωμένο νερό. Το μαλακό υλικό κατασκευής του (σιλικόνη) και το αποστειρωμένο νερό που χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση της λίπανσης του με βοήθησαν να αποφύγω τους τραυματισμούς, τις αλλεργίες και τις λοιμώξεις στο ουροποιητικό μου σύστημα. Δεν έχω ξαναχρησιμοποιήσει καθετήρα που να εισάγεται στην κύστη τόσο μαλακά, ατραυματικά και ανώδυνα όσο ο Hydrophilic Personal Catheter.
Βέβαια, το πρόγραμμα των διαλειπόντων καθετηριασμών από μόνο του δεν αποτελεί εγγύηση για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής ιδιαίτερα όταν πρόκειται για δραστήριους χρήστες που δεν έχουν την ευχέρεια χρόνου ή δυσκολεύονται ή είναι ανίκανοι να υλοποιήσουν τον καθετηριασμό χωρίς βοήθεια. Για αυτό το λόγο η επιλογή ενός εναλλακτικού συστήματος ουροσυλλογής είναι ζήτημα περιφρούρησης της ποιότητας ζωής και της υγείας. Η εμπειρία δείχνει πως όταν η ουροδόχος κύστη είναι καλοδιατηρημένη τότε είναι δυνατόν να εφαρμοστούν διάφοροι συνδυασμοί συστημάτων ουροσυλλογής και να μην παραβιάζεται η ποιότητα ζωής και η υγεία.
Ο καλύτερος συνδυασμός είναι η ταυτόχρονη χρήση διαλειπόντων καθετηριασμών και πεοκαλύπτρας.Αυτός ο συνδυασμός δίνει τη δυνατότητα ευελιξίας και αυτονομίας υπό τον όρο ότι δεν γίνονται καταχρήσεις. Καταχρήσεις γίνονται όταν περιορίζονται οι διαλείποντες καθετηριασμοί κάτω από τους τρεις ημερησίως για μεγάλα διαστήματα. Η Rochester Medical έχει τις καλύτερες πεοκαλύπτρες που έτυχε ποτέ να χρησιμοποιήσω από 100% σιλικόνη με υποαλλεργική αυτοκόλλητη επιφάνεια που εφαρμόζει άριστα στο μόριο και δεν το ερεθίζει!
Βασικός στόχος πάντοτε είναι μία καλοδιατηρημένη κύστη. Καλοδιατηρημένη κύστη είναι η κύστη εκείνη που είναι ελαστική, με λίγες συσπάσεις, λίγες παραμορφώσεις στα τοιχώματά της και σχετικά χαλαρό σφιγκτήρα.Για να επιτευχθεί ο στόχος χρειάζεται οι χρήστες να διατηρηθούν με συνέπεια στο πρόγραμμα των διαλειπόντων καθετηριασμών το οποίο συγκροτείται από:
1. Έξι καθετηριασμούς ημερησίως το λιγότερο.
2. Κατανάλωση υγρών που δεν υπερβαίνουν τα αποβαλώμενα ούρα τα 2 λίτρα ημερησίως.
3. Κατανάλωση τροφών και υγρών που δεν προκαλούν επιθετική ουροδόχο κύστη (aggressive bladder).
4. Πρόληψη των αιτιών που προκαλούν επιθετική ουροδόχο κύστη και autonomic dysreflexia με διατροφή, κατανάλωση ποιοτικών υγρών, βότανα, ομοιοπαθητική κ.ο.κ.
Χρειάζεται φίλοι να είμαστε συνεπείς στα πιο πάνω. Δεν είναι εύκολο ... το ξέρω... ειδικά αν αναλογιστούμε τους ρυθμούς μέσα στους οποίους ζούμε. Όμως αν το κάνουμε... αν τα καταφέρουμε και είμαστε συνεπείς τότε... ΑΚΡΑΤΕΙΑ (ή ΕΠΙΣΧΕΣΗ) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!